یک کمد قدیمی، چند کارتن، میز اضافی یا وسایلی که فعلاً جایی برایشان پیدا نشده، گاهی سر از پارکینگ درمی‌آورند. این اتفاق در نگاه اول مسئله مهمی به نظر نمی‌رسد؛ اما وقتی مسیر رفت‌وآمد محدود شود، فضای مشترک در اختیار یک واحد قرار بگیرد یا سایر ساکنان اعتراض کنند، این کار می‌تواند به یکی از اختلاف‌های جدی ساختمان تبدیل شود.
اینکه بتوان از پارکینگ برای نگهداری وسایل استفاده کرد، به نوع پارکینگ، اسناد ساختمان و مشترک یا اختصاصی بودن فضا بستگی دارد. در این مطلب از مجله دلتا می‌خوانید که چه زمانی استفاده از پارکینگ برای نگهداری وسایل دردسرساز می‌شود و پیش از آن چه نکاتی اهمیت دارند.
ابتدا مشخص کنید پارکینگ اختصاصی است یا مشاع
اولین نکته، تعیین وضعیت حقوقی پارکینگ است. بر اساس قانون تملک آپارتمان‌ها، ساختمان از قسمت‌های اختصاصی و مشترک تشکیل می‌شود. بخش‌هایی که برای استفاده اختصاصی واحد مشخصی شناخته نشده‌اند یا در اسناد مالکیت به فرد خاصی تعلق ندارند، در شرایط مقرر قانونی می‌توانند جزو قسمت‌های مشترک به شمار می‌آیند. بنابراین صرف اینکه یک واحد سال‌ها از نقطه مشخصی استفاده کرده، همیشه برای تعیین مالکیت آن کافی نیست. سند، صورت‌مجلس تفکیکی و وضعیت ثبتی ساختمان تصویر دقیق‌تری ارائه می‌دهند.
اگر درباره انواع پارکینگ، تفاوت فضای مشاع و اختصاصی یا پارکینگ مزاحم سؤال دارید، مطالعه مطلب قانون پارکینگ آپارتمان در دلتابلاگ می‌تواند جزئیات بیشتری در اختیارتان قرار دهد.
آیا گذاشتن وسایل در پارکینگ مشاع مجاز است؟
در مورد بخش‌های مشترک، قانون چارچوب مشخصی در نظر گرفته است. آیین‌نامه اجرایی قانون تملک آپارتمان‌ها فضاهایی را که مستقیم یا غیرمستقیم در اختیار همه مالکان قرار می‌گیرند، جزو قسمت‌های مشترک می‌داند. تبصره ماده ۳ همین آیین‌نامه نیز قرار دادن میز، صندلی و سایر اشیا در این بخش‌ها را ممنوع اعلام می‌کند.
بنابراین اگر محل موردنظر واقعاً جزو مشاعات باشد، یک واحد نمی‌تواند بخشی از آن را به محل نگهداری وسایل شخصی تبدیل کند. این موضوع تنها به ظاهر ساختمان مربوط نمی‌شود؛ اشغال فضا ممکن است مسیر تردد، دسترسی به خودروها یا استفاده سایر مالکان را نیز تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل، پارکینگ مشاع را نمی‌توان صرفاً با تصمیم یک ساکن به انباری شخصی تبدیل نمود.
اگر پارکینگ اختصاصی باشد، می‌توان از آن به‌عنوان انباری استفاده کرد؟
در پارکینگ اختصاصی، موضوع کمی متفاوت می‌شود. اختصاصی بودن محل پارک به این معنا نیست که هر نوع استفاده‌ای بدون محدودیت امکان‌پذیر خواهد بود. در چنین شرایطی چند عامل اهمیت پیدا می‌یابد:
- نوع استفاده‌ای که در سند و اسناد ساختمان برای فضا مشخص شده
- مقررات داخلی مجتمع
- مزاحمت نداشتن وسایل برای رفت‌وآمد سایر خودروها
- مسدود نشدن مسیرهای دسترسی و بخش‌های مشترک
- رعایت الزامات ایمنی ساختمان
برای مثال، اگر وسایل از محدوده محل پارک خارج شوند و وارد مسیر عبور خودرو یا مشاعات گردند، دیگر موضوع فقط استفاده از فضای اختصاصی یک واحد نیست.
توافق ساکنان برای گذاشتن وسایل در پارکینگ کافی است؟
توافق میان مالکان می‌تواند بسیاری از مسائل داخلی ساختمان را مدیریت کند، اما باید میان توافق برای نحوه استفاده و تغییر رسمی کاربری فضا تفاوت گذاشت.
ممکن است مالکان درباره استفاده محدود از بخشی از ساختمان توافق داشته باشند، اما چنین توافقی الزاماً جایگزین مقررات ثبتی، ساختمانی یا ضوابط شهرداری نمی‌شود. اگر استفاده جدید ماهیت فضای ثبت‌شده را تغییر دهد یا با الزامات قانونی تعارض پیدا کند، توافق شفاهی ساکنان به‌تنهایی برای این موضوع کافی نخواهد بود. همچنین ضروری است تصمیم‌های مهم ساختمان در صورت‌جلسه مجمع مالکان ثبت شوند تا بعدها درباره مفاد توافق، برداشت‌های متفاوتی به وجود نیاید.
پارکینگ و انباری در سند دو فضای متفاوت‌اند
یکی از دلایل بروز اختلاف، یکسان دانستن پارکینگ و انباری محسوب می‌شود. در بسیاری از ساختمان‌ها هرکدام از این فضاها مشخصات و موقعیت جداگانه‌ای در اسناد دارند و برای کاربرد متفاوتی تعریف شده‌اند.
به همین دلیل، هنگام خرید آپارتمان در تهران یا هر شهر دیگری، صرف درج عبارت “پارکینگ” یا “انباری” در آگهی کافی نیست. تطبیق محل واقعی هرکدام با سند و صورت‌مجلس تفکیکی، تصویر دقیقی از وضعیت ملک به دست می‌دهد.
قبل از قرار دادن وسایل در پارکینگ این موارد را بسنجید
برای جلوگیری از اختلاف با سایر ساکنان، پیش از انتقال وسایل به پارکینگ چند نکته را در نظر بگیرید:
- وضعیت مشاع یا اختصاصی بودن پارکینگ را از روی اسناد مشخص کنید.
- مطمئن شوید وسایل وارد مسیر رفت‌وآمد یا فضای سایر واحدها نمی‌شوند.
- مقررات داخلی ساختمان و تصمیمات مجمع مالکان را بررسی نمایید.
- اگر استفاده از فضا شکل دائمی یا متفاوتی پیدا می‌کند، ضوابط ثبتی و ساختمانی را نیز در نظر بگیرید.
در نهایت، نمی‌توان درباره همه پارکینگ‌ها یک حکم یکسان صادر نمود. در پارکینگ مشاع، نگهداری وسایل شخصی با محدودیت جدی روبه‌روست و آیین‌نامه نیز قرار دادن اشیا در قسمت‌های مشترک را ممنوع می‌داند. در پارکینگ اختصاصی، اسناد ملک، محدوده محل پارک، مقررات ساختمان و نحوه استفاده تعیین‌کننده خواهند بود. پیش از آنکه پارکینگ به انباری موقت خانه تبدیل شود، مشخص‌کردن همین چند نکته می‌تواند از اختلاف‌های بعدی میان همسایه‌ها جلوگیری کند.
