گاهی در مذاکره، چند ثانیه سکوت از چند جمله بیشتر معنا دارد. مشتری به قیمت فکر می‌کند، مشاور منتظر واکنش می‌ماند و در همین فاصله کوتاه، ارتباط چشمی می‌تواند میزان توجه، اطمینان یا حتی ناراحتی طرف مقابل را آشکار نماید.
برای مشاور املاک، نگاه تنها بخشی از زبان بدن محسوب نمی‌شود؛ در بازدید، مذاکره و پاسخ به تردیدهای مشتری، نحوه نگاه‌کردن می‌تواند بر کیفیت ارتباط اثر بگذارد. در این مطلب از مجله دلتا سراغ روش‌هایی می‌رویم که تماس چشمی را طبیعی، حرفه‌ای و قابل کنترل نگه می‌دارند.
ارتباط چشمی مؤثر یعنی خیره‌شدن نیست
نگاه مستقیم می‌تواند حس توجه و حضور در گفت‌وگو را منتقل کند، اما وقتی بیش از حد ادامه پیدا کند، فضا را سنگین می‌سازد. در مقابل، قطع مداوم تماس چشمی نیز ممکن است تمرکز گفت‌وگو را از بین ببرد.
پژوهش‌های منتشرشده در PubMed درباره تماس چشمی و توجه اجتماعی نیز به ارتباط میان نگاه مستقیم و جلب توجه مخاطب پرداخته‌اند. بنابراین، اثرگذاری ارتباط چشمی بیشتر به حفظ تعادل وابسته است؛ نه به خیره‌ماندن و نه به شمردن ثانیه‌های نگاه.
تکنیک نگاه مثلثی چگونه عمل می‌کند؟
در تکنیک نگاه مثلثی، نگاه میان چشم‌ها و بخش میانی صورت حرکت می‌کند. این جابه‌جایی سبب می‌شود تماس چشمی طبیعی باقی بماند و حالت خیره‌شدن نیابد. برای کسی که در شروع مکالمه از تماس مستقیم مضطرب می‌شود، این روش می‌تواند تمرین مناسبی باشد. بااین‌حال، اصطلاحاتی مانند تکنیک نگاه شکارچی یا “جذب افراد با نگاه” بیشتر در فضای شبکه‌های اجتماعی رواج دارند و نباید جای اصول واقعی ارتباط را بگیرند.
تمرین ارتباط چشمی را وارد گفت‌وگوی واقعی کنید
برای تمرین ارتباط چشمی لازم نیست فقط مقابل آینه بایستید. هنگام گفت‌وگو با همکار یا مشتری، چند لحظه تماس چشمی را حفظ کنید، سپس آن را به صورت طبیعی تغییر دهید و دوباره به مخاطب برگردانید. با تکرار این تمرین، ریتم نگاه به‌تدریج با جریان مکالمه هماهنگ می‌شود و حالت مصنوعی خود را از دست می‌دهد.
اگر می‌خواهید مهارت‌های رفتاری خود را در مذاکره تقویت کنید، مطالب مهارت‌های حرفه‌ای مشاوران املاک در مجله دلتا می‌توانند در کنار تجربه روزانه، زاویه‌های تازه‌ای برای زبان بدن، مذاکره و ارتباط با مشتری پیش روی شما بگذارند.
پژوهش‌های مرتبط با نقش تماس چشمی در تعاملات اجتماعی نیز بر این نکته تأکید دارند که اثر نگاه به شرایط گفت‌وگو و واکنش طرف مقابل وابسته است.
در نهایت، ارتباط چشمی زمانی معنا پیدا می‌کند که با گوش‌دادن، لحن مناسب و توجه به واکنش مخاطب همراه باشد. نگاه مؤثر قرار نیست طرف مقابل را تحت فشار بگذارد؛ باید حضور، تمرکز و احترام شما را در گفت‌وگو منتقل کند.
