یکی از بزرگترین و دلخراش ترین حوادث ساختمانی در تاریخ معاصر ایران سوختن ساختمان پلاسکو در قلب تهران بود. این ساختمان 17 طبقه با کاربری تجاری و اداری در روز 30 دی ماه 1395 در قلب تهران، واقع در خیابان جمهوری، طعمه حریق شد. این آتش سوزی نه تنها خسارات مالی هنگفت به دنبال داشت بلکه جان بسیاری از شهروندان را هم به خطر انداخت.
ساختمان پلاسکو، جز اولین مجتمع های تجاری مدرن ایران به حساب می آمد که به عنوان نمادی از توسعه و رونق اقتصادی در کشور شناخته می شد. بعد از آتش سوزی این ساختمان، سوالات و نگرانی های زیادی درباره ایمنی ساختمان و کیفیت سیستم های مدیریت بحران در کشور به وجود آمد.
ساختمان پلاسکو محلی برای تجمع فعالان صنعت پوشاک
این ساختمان در سال 1342 تأسیس شد و با طراحی مدرن و کاربری مختلط، به عنوان نماد توسعه و پیشرفت اقتصادی ایران شناخته می شد و همچنین محلی برای تجمع فعالان صنعت پوشاک و کالاهای مختلف بود. از زمان تأسیس این ساختمان، آن را به عنوان مرکز مهمی جهت خرید و فروش میدانستند و همین امر، تأثیر زیادی بر رونق بازارهای همتای خود در نقاط دیگر کشور داشت.
ساختمان پلاسکو با موقعیت مکانی عالی در خیابان جمهوری، همیشه مورد توجه مردم بود و به دلیل افزایش مغازه ها و فعالیت های تجاری به یکی از شلوغ ترین و پررفت و آمدترین مراکز خرید تهران تبدیل شده بود. اما همین ساختمان مشکلاتی مثل فرسودگی و کمبود ایمنی را نیز به دوش می کشید که به تدریج نمایان میشد و سرانجام در 30 دی ماه 1395 منجر به فاجعه آتشسوزی شد.
چرا پلاسکو آتش گرفت
فرسودگی ساختمان و عدم رعایت استانداردهای ایمنی از جمله دلایل مهم آتشسوزی در این ساختمان بود. سیستم های اطفای حریق در این ساختمان به روز رسانی نشده بودند و در شرایط اضطراری عملکرد خوبی نداشتند. همچنین مواد آتشزا و تجهیزات غیراستاندارد در انبارها و مغازههای طبقات پایین این شرایط را حادتر کرد.
حیات دوباره ساختمان پلاسکو
30 ماه زمان برد تا ساختمان جدید پلاسکو با 20 طبقه در 20 اسفند ماه، سال 1400 افتتاح شود. در نمای جدید این ساختمان از بتن تقویت شده با الیاف شیشه استفاده شد. این ساختمان دارای 346 واحد کسبی است و هر طبقهی آن 1000 متر زیربنا دارد.
