جلسه ۳۱ مرداد با حضور اعضای تیمهای محتوا و شبکههای اجتماعی آغاز شد. گفتوگوها در فضای معمول یک جلسه درونسازمانی پیش میرفت تا زمانی که محمد تقوی، بنیانگذار سایت دلتا، از هدفی صحبت کرد که مسیر بحث را تغییر داد:
سایت دلتا باید به وسعت ایران برسد؛ آن هم نه در آیندهای دور.
تقوی توضیح داد که رسیدن به چنین هدفی با روند معمول رشد، شاید چند سال زمان ببرد. اما قرار نیست دلتا این فاصله را با همان سرعت همیشگی پشت سر بگذارد. مسیری که در شرایط عادی ممکن است پنج سال طول بکشد، باید تا جای ممکن کوتاه شود.
عددی که در جلسه مطرح شد، جسورانه بود: دو ماه.
از همین نقطه، صحبت دیگر تنها درباره توسعه چند قابلیت یا تغییر یک بخش از سایت نبود؛ موضوع اصلی، تغییر مقیاس سایت دلتا و گسترش حضور آن در سراسر ایران بود.
محمد تقوی برای توضیح این هدف از یک تصویر ساده استفاده کرد: بلند کردن یک وزنه سنگین. وزنهای که با توان یک نفر یا حتی یک تیم جابهجا نمیشود و برای حرکت دادن آن، همراهی بخشهای مختلف مجموعه ضروری است.
مهندس مهدی حسنی، مدیریت IT سایت دلتا، نیز به بخش دیگری از این مسیر اشاره کرد: ساخت یک محصول خوب، پایان کار نیست.
محصول باید درست معرفی شود، مخاطب خود را پیدا کند و بتواند ارتباط مؤثری با او شکل دهد. از همین زاویه، محتوا، مارکتینگ و شبکههای اجتماعی دیگر در حاشیه محصول قرار نمیگیرند؛ هرکدام بخشی از تجربهای را میسازند که مخاطب از سایت دلتا دریافت میکند.
در ادامه، محمد تقوی انتظار خود از اعضای تیمها را با جملهای کوتاه و صریح بیان کرد:
«ماشین اجرا نباشید.»
او از اعضای مجموعه خواست منتظر وظیفه بعدینمانند؛ سایت را ببینند، درباره آن فکر کنند، سؤال بپرسند، نقد کنند و برای بهتر شدن آن پیشنهاد بدهند. از نگاه او، حتی یک نقد دقیق هم میتواند بخشی از مسیر رشد سایت دلتا باشد.
در همین چارچوب، نقش رسانههای دلتا نیز پررنگتر شد. شبکههای اجتماعی تنها برای دیدهشدن فعالیت نمیکنند؛ محتوا باید مخاطب را به ادامه مسیر و ورود به سایت دلتا برساند. مجله دلتا نیز فراتر از انتشار خبر، روایت آدمها، تصمیمها و اتفاقهایی را دنبال میکند که پشت فعالیتهای مجموعه جریان دارند.
جلسه ۳۱ مرداد در پایان به یک پرسش مهم رسید:
آیا میتوان مسیری را که در شرایط معمول پنج سال زمان میخواهد، در دو ماه طی کرد؟
پاسخ این پرسش در ادامه مسیر مشخص خواهد شد؛ اما یک نکته در آن جلسه روشن بود: برای رسیدن به هدفی بزرگ، نمیتوان فقط به مسیرهای معمول تکیه کرد.
